Externen in de Politiek: De rol van politiek marktonderzoek

poll475.jpg

 

Op woensdag 17 oktober verzamelden Jan Drijvers (TNS-media), Noël Slangen (Groep C, Open VLD)  en Koen Pelleriaux (SP.A) onder het waakzame oog van een veertigtal studenten Politieke Communicatie (UA) om licht te doen schijnen in de duisternis. Twee vragen dienden beantwoord te worden. Eén: Wat voor soorten Politiek Marktonderzoek worden er in België zoal bedreven? Twee: Wat doen politici daar nu eigenlijk mee?

De in een sneltempo powerpointslides afhandelende Jan Drijvers startte met de boodschap dat Politiek Marktonderzoek zoveel meer is dan enkel maar het uitvoeren van peilingen, maar dat omwille van de grote misvattingen die over pollen bestaan, het gros van zijn presentatie over peilen zou gaan. Maar voordat dit geschiedde, belastte Drijvers Politiek marktonderzoek nog eventjes met een bijbelse missie,”het contact herstellen met het van de politiek vervreemde electoraat”. En hij zag dat het goed was.

Drijvers was vastbesloten een lans te breken voor het peilen, dat al te vaak verkeerd begrepen wordt. Interessant waren dan ook (sommige) van zijn kanttekeningen, die u hier meekrijgt:

  1. Peilingen zijn eigenlijk steekproeven met betrouwbaarheidsmarges. In de politieke markt zijn deze betrouwbaarheidsmarges bovendien erg groot, aangezien we hier in België met vele politieke partijen op een zakdoek bij elkaar zitten. Dit maakt, in tegenstelling tot wat u misschien zou kunnen vermoeden, peilingresultaten er niet direct betrouwbaarder op.

  2. Elke ondervragingsmethode vertekent. Of je nu opteert voor telefonische, of face-to-face methoden: vertekening is uw deel. En voor bevragingen via het internet geldt dit nog het meest.

  3. In tegenstelling tot stemmen, is de deelname aan een peiling niet verplicht, maar vrij, waardoor vertekening wederom uw deel is.

  4. Peilen is een menswetenschap. De mens is…wispelturig van nature?

  5. Stemmen doe je niet enkel op partijen, maar ook op personen. Drijvers stelt enkel naar partijen te vragen.

  6. De problematiek van politieke zapping: je stemt niet noodzakelijk voor dezelfde partij in kamer en senaat. Vragen peilingen dan enkel maar op welke partij er gestemd wordt (zonder dat “voor de kamer” of “voor de senaat” er achtergezet wordt?)

  7. Peilingen zijn momentopnamen, geen prognoses. En dat durven mensen wel al eens te vergeten. Bij publicatie vormen de resultaten van een peilingen reeds gedateerde data

  8. Peilingen publiceren , is ze eigenlijk te niet doen, omdat ze in grote mate media-aandacht weten te genereren

Waarom er nog gepeild moet worden als daags na de verkiezingen blijkt dat ze er toch (wederom) mijlenver naast zitten? Drijvers wimpelt deze kritiek af met een slimmigheidje: Peilingen kunnen enkel maar verliezen, want de verrassingen van de verkiezingen (en elke verkiezing heeft zo zijn verrassingen) zijn juist die zaken die peilers niet wisten te voorspellen. Mooi zo.

Naast het uitvoeren van peilingen houdt TNS-Dimarso zich ook nog zinledig (ach ja) met het positioneren van politieke partijen, het schaven aan het imago van politici, het verzorgen van hunner externe communicatie, motivationeel onderzoek etcetera. Enkele interessante resultaten uit het post-electorale onderzoek van de recentste verkiezingen dan maar: 17% van alle kiezers blijkt pas op de laatste dag (en dus quasi in het stemhokje), te beslissen op wie te stemmen. Bij LDD gaat dit het verst: maar liefst 1/3 van alle LDD-stemmers besloten in de laatste week voor de verkiezingen op DeDecker te stemmen. Dit verklaart ook meteen waarom de peilingen er naast zaten wat LDD betreft. Nog een leuke: De splitsing van BHV blijkt de belangrijkste reden te zijn waarom mensen voor de eerste maal voor de CD&V kozen.

 Maar waar dient al dit gemonster voor? Een doodeerlijke Koen Pelleriaux (“peilingen die in ons voordeel spreken, lekken we” & “De SP.A heeft op twee notoire uitzonderingen na, nooit van standpunt verandert toen bleek dat de meerderheid van het kiespubliek er een andere mening op nahield”) had het over de gemoedsrust van politici, het krijgen van feedback. De soms in tongen sprekende Slangen was het hier niet mee eens. Marktonderzoek dient volgens hem dan ook voor inspiratie en factuele informatie. Voorts sprak hij over de onzin van terreinwerk (militanten, diegenenen die je tegenkomt op mosselsoupers, zijn altijd extremer) en het belang van de DagAllemaal. Een voorbeeldje: Heeft de VLD een probleem met DeDecker? In de ogen van de militanten: JA! In de perceptie leeft dit sterk. Wat blijkt uit marktonderzoek: NEE! De meeste kiezers van de VLD liepen over naar CD&V…

 Wat moeten politici aanvangen met marktonderzoek? Is de politicus van de toekomst een marketeer? Iemand die goed kijkt wat er bij de bevolking, het kiespubliek leeft, en zich daar vervolgens aan aanpast? Nee, politici dienen hun overtuiging (ideologie) als vertrekpunt te nemen, en niet domweg die 51% te volgen. Politici dienen te overtuigen, dat is nog steeds de essentie van politiek, ook in tijden van Fast Media en Fast Politics. Wat politici moet doen is mensen nieuwe inzichten bijbrengen, zulke ideëen blijken bovendien zeer wervend te (kunnen?) zijn. Aldus Slangen. Marktonderzoek kan hier richtlijnen over geven. Al blijft Slangen over deze richtlijnen erg vaag…

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder lezing, media, politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s