Lof der Politiek. Slow Politics, Fast Politics?

spuit.jpg

Naar aanleiding van Guy Cassiers’ ‘Triptiek van de Macht’, vond dinsdag 16 oktober in de Bourla-schouwburg ‘Lof der Politiek’ plaats. Met Yves Desmet (DeMorgen) als moderator, Karel De Gucht (Open VLD) en Bart DeWever (N-VA) als degenkruisers, en Vic -vader van Bert- Anciaux als eminence grise, diende gedebateerd te worden over wat politiek in dit fel gemediatiseerde tijdperk inhoudt.

Dat juist deze politici hun licht over deze materie mochten laten schijnen, had niet zozeer met ‘plat op de buik gaan’, dan wel met een fikse ‘lepel suiker’ te maken. De aanleiding van hun spreken was de gedachtenwisseling tussen De Gucht en De Wever in deGedachte, rubriek in de Morgen. In deze rubriek had Karel De Gucht immers een lans gebroken voor wat hij ‘Slow Politics’ zou willen noemen. De Gucht pleitte  er in zijn erudiete politiek essay voor dat aanstormende politieke talenten zich niet zouden mogen laten meeslepen door de mediamaalstroom ofte de 24 uur-nieuwseconomie, en beter traag maar gestaag, door middel van dossierkennis en specialisering, naar politieke topposten dienden toe te groeien.

Bart De wever reageerde hierop met ‘Slow Politics, No Politics’, waarin hij stelde dat zonder camerawerk een  succesvolle politieke carrière uit de grond stampen onbegonnen werk is. Ook Dewever was  bij de aanvang van zijn carriére de mening van De Gucht toegedaan, maar moest al snel, wilde hij geen knecht blijven, media-doping tot zich nemen om met de eersten over colletjes buiten categorie te geraken.

Al snel vonden beide politici elkaar in de stelling dat fast politics dan misschien wel nodig is om op een bepaald moment aan het raam van de toppolitiek te kunnen komen kijken, maar dat slow politics noodzakelijk is om er te blijven, en niet snel aangebrand te geraken. Volgens De Gucht duidt de media “specialisten” aan, en moeten politici ervoor zorgen dat hun naam met een bepaalde specialiteit (en dus een bepaald onderwerp) geassocieerd wordt. Bart De Wever stelde dan weer dat media het politieke recruteringsproces verziekt hadden. In de Fast Politics zijn het immers de Fast media die de selectiecriteria en de lijstvorming binnen politieke partijen bepalen. Vandaar ook dat bepaalde politieke merknamen als ‘De Gucht’, ‘Van den Bossche’ en ‘De Clerck’ als piepjonge nieuwkomers zulke hoge scores halen, terwijl minder mediagenieke parlementarieërs die op ingewikkelde dossiers zwoegen bedankt worden voor bewezen diensten. Exit Fons Borgingon. Herinnert er iemand zich soms nog de enorm hoge score die een zekere DeWinter (helemaal geen familie van) op een lijst van het Vlaams Belang  haalde?

De Wever sleurde er vervolgens de verloren gegane glorie van de ‘verzuiling’ bij, die, zoals men ongetwijfeld weet, eigen interne selectiecriteria had, en dus zelf bepaalde wie het naar voren stuuwde. Zo werd Dehaene destijds minister zonder ook maar één stem effectief verdient te hebben. Nu de politieke markt meer en meer naar een consumentenmarkt neigt, gelden er andere selectiecriteria en worden andere types van personen naar voren geschoven, concludeerde DeSmet.

Andere interessante punten aangehaald tijdens het debat:

  •  de term ‘Goed Bestuur’ is een uitvinding van Jan Callebaut, van Censydiam.

  •  Leesvoer van Karel de Gucht, gericht aan Bart De Wever: “Arthur Miller. Over Politiek en de kunst van het acteren.”

  •  Yves Desmet strooit met citaten (soundbites, oneliners) van beroemde politici, enkele voorbeelden:
    “Wanneer ik morgen van de ene oever van de Thames naar de andere over het water zou schreiden, dan zou de pers schrijven: EERSTE MINISTER KAN NIET ZWEMMEN.” (M. Tatcher)

    “Politics is the ability to foretell what is going to happen tomorrow, next week, next month and next year. And to have the ability afterwards to explain why it didn’t happen. ” (W. Churchill)

    “In war, you can be killed only once, but in politics, you can be killed many times.” (W. Churchill)

    “It has been said that democracy is the worst form of government. That is true. It is the worst form of government, except all the others that ever have been tried.” (W. Churchill)

    “Study History,Study History. In History lies all the secrets of statecraft.” (W. Churchill)

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder lezing, media, politiek

2 Reacties op “Lof der Politiek. Slow Politics, Fast Politics?

  1. “Volgens De Gucht duidt de media “specialisten” aan, en moeten politici ervoor zorgen dat hun naam met een bepaalde specialiteit (en dus een bepaald onderwerp) geassocieerd wordt.”

    Vervang hier maar even De Gucht door Slangen 😉

  2. dustyroadrecords

    Nick, je hebt gelijk, deze quote zou rechtstreeks uit het boek ‘Modellen van C’ kunnen komen. De realiteit van het debat (en lies geens is mijn getuige) dient mij echter enkele opmerkingen te maken.

    De Gucht stelde tijdens het debat immers dat hij niet hoog oploopt met al dat spindoctor-gedoe (vervang spindoctor-gedoe hier maar even door Slangen?). Waar hij wel in gelooft, is in het eigen kunnen van politici. De Gucht richtte zich tot Desmet, met de vraag of het waar was dat hij zich nog nooit heeft laten bijstaan door één of andere woordvoerder. Desmet knikte instemmend.

    De Gucht gaat er namelijk prat op dat hij geen blad voor de mond neemt, zaken durft zeggen die eigenlijk beter niet (op dat moment) gezegd worden, lmaar die wel de harde realiteit zijn. Natuurlijk is dit ook een imago waarmee een politicus het ver schoppen kan, zulke rechtlijnigheid en politieke durf, maar je gaat er wel enkele keren voor op je bek (getuige het migrantenstemrecht, plat op de buik -incidenten etc.)

    Het is volgens mij dus niet zo dat De Gucht de wijze waarop de media “specialisten” aanduidt een warm hart toedraagt. Hij stelt gewoon dat dit een betreurenswaardig feit is. Of dit ingefluisterd is door Slangen. Probably Yes. Al kan ondervinding in dit geval ook een rol gespeeld hebben. DeWever pikte hier op in door te zeggen dat de huidige selectiecriteria in de politiek ziek zijn, getuige het feit dat achternamen merknamen geworden zijn, hoewel ik dit niet zo onlogisch vind.

    Nog een interessante opmerking: De Gucht ziet de vermarkting van de politiek niet als een structureel gegeven, denkt dat het een trend is die over zal waaien. Ik durf dat, samen met Bart DeWever in mijn spoor, te betwijfelen. Het argument dat Bart DeWever hiervoor gebruikte was sterk: Als je kijkt naar maatschappijen waar audiovisuele media reeds veel verder staat (en veronderstelt dat deze klok niet teruggedraaid wordt) dan wordt politiek marktonderzoek, en de invloed van externen, wél een structureel politiek gegeven, en steeds ingrijpender.

    Over Slangen gesproken trouwens, gisteren sprak hij samen met Jan Drijvers (TNS-media/Dimarso)en Koen Pelleriaux (SP.A) voor een bende uitgelaten Politieke Communicatie studenten op de UA. Verslag coming soon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s