De schijnbare laakbaarheid van perceptie.

muller31.jpg

 

Vaak wordt er met een zeker misprijzen over marketing, en vooral dan diens promotiezijde, gepraat. Marketeers worden met de vinger gewezen omdat ze mensen doelbewust trachten te misleiden. Niemand beschreef dit gevoel beter dan Walsh, die stelde dat “Advertising is seen as persuading people to buy products that they do not need with money that they have not got, and which are shoddy anyway”.

Eigenlijk boezemt alles wat met perceptie te maken heeft de mens een soort van angst in. Je beleeft immers iets dat niet noodzakelijk de werkelijkheid is, laat je meeslepen en voor  je het weet ben je verkocht. Vaak letterlijk dan.

Bij politici is het niet anders dan bij marketeers. Ze worden verweten mensen een rad voor de ogen te draaien, de werkelijkheid op zulke wijze weer te geven dat die wel in hun kraam past. Mensen voelen zich dan bedrogen, en vervloeken zowel de smerige spindoctors die de politieke boegbeelden al dit listigs hebben ingefluisterd, als ‘de politiekers’ zelf. Toch kan je niet zeggen dat spelen met de perceptie van mensen in de grond slecht is. Wat ten kwade gebruikt wordt, kan in dit geval ook ten goede gebruikt worden. En gelukkig maar. Zo bleek uit een marktonderzoek van de Stad Antwerpen dat toen de actie van de “Wijkagent” liep, de Antwerpenaar zich systematisch veiliger voelde in de stad. Op die manier werd zonder de inzet van meer blauw op straat, een veiligheidsgevoel gecreëerd. Natuurlijk is dit veiligheidsgevoel maar schijn, maar in de hoofden van de Antwerpenaren was de stad er wel degelijk veiliger op geworden. En wat is daar verkeerd mee?

De befaamde socioloog Thomas onderschreef in reeds lang vervlogen tijden het belang van perceptie. In het naar hem vernoemde theorema, dat als volgt luidt: “If people define situations as real, they are real in their consequences”, maakt Thomas duidelijk dat de beleefde werkelijkheid minstens even belangrijk is als de waarlijke werkelijkheid zelf, aangezien beiden (en misschien het eerste type werkelijkheid wel meer) in grote mate het menselijk gedrag bepalen. Wat is er dan verkeerd aan het inzetten van middelen om beide soorten werkelijkheid ten goede te beïnvloeden?

Natuurlijk mag spelen met de perceptie van burgers niet los staan van investeringen in de werkelijkheid zelf, en dit niet enkel omdat er grenzen zijn aan de mate waarin je mensen jouw verhaal kan doen geloven (jij smeerlap!).

Lang leve de perceptie! Houden we niet allemaal van Schone Schijn? (And who minds the pedestrian….)

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder media, politiek

Een Reactie op “De schijnbare laakbaarheid van perceptie.

  1. Pingback: Patrick Janssens: Marketeer van het Jaar? (2) « Dusty Road Records

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s