Brein en Branie

Zaterdag 21 mei trapte Christine Van Broeckhoven haar promotournee af aan de hand van een talkshow-vehikel dat dezelfde naam draagt als haar eerder verschenen boek: ‘Brein en Branie’. Met deze titel maakt Van Broeckhoven het bepaalde stropers wel heel gemakkelijk: in het Zuiderpershuis was enige bevlogenheid (ofte branie) immers ver zoek. Al ben ik hier misschien iets te streng voor onze professor : ze maakte in ieder geval duidelijk waar ze voor stond (de vrouwen! de vergrijzingsproblematiek! JA!),en dat is niet iedere politicus zich gegeven, zelfs niet in een promoshow opgehangen aan diens persoon… Dat Van Broeckhoven onervaren was met het politieke metier stelde ze niet enkel woordelijk, maar maakte ze ook duidelijk aan de hand van de wijze waarop ze vragen beantwoordde. Politiek kan vandaag de dag immers moeilijk gescheiden worden van media. Wat meteen opviel was dat de zichtbaar zenuwachtige Van Broeckhoven niet in op mediaformats geijkte soundbytes van minder dan 20 seconden antwoordde, maar  zichzelf voortdurend herhaalde in ellenlange zinsconstructies, die ze op het grotendeels roodgekleurde (je kon natuurlijk moeilijk anders verwachten) publiek afvuurde. (voorgaande zin kan gelezen worden als een stuk meta-tekst ter illustratie) Slechts éénmaal slaagde Van Broeckhoven erin iets uit te kramen dat niet door een nieuwsdienst verknipt zou worden: “Het zijn niet de werklozen die we moeten aanpakken, het is de werkloosheid die onze aandacht verdient”. Waarop iemand met een JA!-pin opgespeld het publiek richting applaus dreef. Goed zo, Christine. Je leert bij! Mooi verpakte inhoudsloze crap uitstoten. Dat is waar pers, publiek en criticaster op zitten te wachten. Dubbel blijkt achteraf de kus die Maya Detiège aan Van Broeckhoven gaf bij het binnenkomen van de zaal: ook kreeften dienen op hun gemak gesteld te worden vooraleer men ze een mes in de rug plant.

Los van de vele en gemakkelijk te formuleren  kritiek die Van Broeckhoven te verduren krijgt sinds de bekendmaking van  haar overstap, moeten (de) mensen zich de vraag stellen of ze de politieke ambities van een onervaren, maar snel lerende wetenschapper-politicus reeds op voorhand willen fnuiken of niet. Dat Van Broeckhoven een plaats zal krijgen in de Kamer is alleszins waar de SP.A op zinspeelt door haar als lijsttrekker naar voren te schuiven. Dat Van Broeckhoven geen campagnebeest blijkt te zijn, is dan waarschijnlijk weer niet waar de SP.A op gerekend had. Maar dat Van Broeckhoven een bijdrage zal leveren tot het debat over de vergrijzingsproblematiek, laat daar geen twijfel over bestaan. Of ze die bijdrage niet beter geleverd had door zich als moleculair biologe full-time met wetenschappelijk onderzoek bezig te houden, is een vraag die zij zichzelf ook wel gesteld zal hebben…

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder politiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s